Er worden weer patronen gemaakt op het Hembrug

01lr
Anderhalve maand geleden streek Els Roseboom Fashion & Pattern Design neer op HEMbrug. 
Wat gebeurt er precies daar in het Schaftlokaal? Zeven vragen aan oprichtster en eigenaresse Els Roseboom.

Wat doen jullie eigenlijk precies?
We maken patronen, samples en proefmodellen voor alles wat met de naaimachine moet worden gemaakt. Van de bruidsjurk van Katja Schuurman tot een kunstwerk van Conny Groenewegen. En we produceren kledingcollecties. Kleine collecties maken we hier, grotere aantallen laten we in Polen en Macedonië produceren.

06lr
Patronenmakers! Zijn er daar nog veel van in Nederland?
Nee, net zoals de meeste ambachten is het een uitstervend beroep. De meeste modemerken hebben hun productie verlegd naar lagelonenlanden en laten patronen in de fabriek maken. We zijn dan ook een van de weinigen in Nederland die dit doen.

Wat aan de ene kant heel gaaf is, want klanten komen naar ons. Aan de andere kant maakt dat het wel lastig om goede mensen te vinden. Dus bij deze: als iemand nog een goede kleermaker weet, laat het ons weten!

02lr
Je bent cum laude afgestudeerd aan de hogeschool voor de kunsten in Arnhem. Hoe komt dat terug in je werk?

Ik heb daar modevormgeving gestudeerd. Dus bij mij komen creatieviteit en techniek samen. Ik kan op elk moment van het proces instappen. Soms komen opdrachtgevers alleen maar met een schetsje op een papier bij me. Ik kan meedenken over materialen, over vormen. Want een mooie schets op papier is nog geen garantie voor een net zo mooi eindresultaat.

05lr
Welk product ben je het meest trots op?
Oei, dat vind ik moeilijk! Er zijn zoveel dingen waar ik heel trots op ben. Sommige klanten heb ik al vanaf het allereerste begin. En we mogen met grote namen werken. Ronald van der Kemp, Viktor&Rolf, NS, Heineken, Vlisco. Maar of ik nou aan een collectie voor een bekend modemerk werk of aan een kussenhoes voor een meubelontwerper, ik vind het allemaal even uitdagend en leuk. Alles moet perfect worden.

Dus laat ik het zo zeggen: ik ben vooral trots op wat we bereikt hebben. Dertien jaar geleden begon ik in mijn eentje op zes vierkante meter. En nu zitten we met vier kleermakers, drie administratief medewerkers en twee patronenmakers op 640 vierkante meter. Op het Hembrugterrein ook nog!

04lrJa, het Hembrugterrein. Hoe ben je daar terecht gekomen?
Ik zit al jaren te azen op een plekje. In 2002, toen ik net was afgestudeerd, kwam ik via-via in contact met mensen die adviseerden over hoe je HEMbrug nieuw leven in kon blazen. Ze vroegen of ik even mee wilde denken. Ik ben er toen geweest en dacht: ‘Wow, hier wil je zitten!’ Ik heb het altijd in mijn achterhoofd gehouden, en toen het huurcontract op de vorige locatie afliep, was het tijd.

Voel je je thuis op het Hembrugterrein?
Ja! Ik vind het een inspirerende plek. Een zeer welkome verandering ten opzichte van ons vorige pand, wat eigenlijk een blokkendoos op een industrieterrein was. Op HEMbrug vind je een mooie mix van kunstenaars en bedrijven. Allemaal creatieve ondernemers. Daar hou ik van.

Het terrein heeft natuurlijk een roemrucht verleden. Wat gebeurde er vroeger in jullie ruimte?
Het gebouw heet het Schaftlokaal. Dus het was een kantine. Maar later is het een technisch tekenbureau geworden. Waarschijnlijk werden er mallen en patronen gemaakt. Ik zeg dus altijd: door ons is de patronenproductie weer terug op het Hembrug!

 

Door: Marijn Heemskerk